Edmond  Öfner
Avonturier met zeven wetten

Wie ben ik: Edmond Öfner (1958), man, sportief, natuur, teamplayer èn loner, dromer èn realist, buitenspeler, verhalenverteller, inspirator, kijker èn doener, soms bozig op ‘de wereld’, sneeuw, man van Agnes, vader van Floor, horizonner, veel lachrimpels, aarde, lucht, vuur, water, podiumbeest èn stil voor de houtkachel, expeditieleider.

Wat heb ik gedaan: De dood getart, de zwaartekracht ontkent, het leven uitgedaagd, gesmaald om de kou, soms slimmer geweest dan de natuurkracht, het uiterste gevraagd van mijn lichaam en geest, met teams gelachen, gevloekt en gejankt, alles uit het leven gepeurd, bijna nooit in loondienst geweest.

Ik heb Himalaya-reuzen beklommen, op de top van de Mount Everest (8850 m.) gestaan, net niet op de top van de K-2 (8611 m.), wel de noordwand van de Jannu (7710 m.) waarbij 2 van mijn vrienden doodvielen….

Een 70-daagse expeditie over de deels bevroren Noordelijke IJszee naar de Geografische Noordpool. Een bizarre tocht. Hoe hou je dat vol met elkaar? 1100 Km. lopen en zwoegen over bewegende ijsschotsen bij wel -50° C!! Dat hebben nog niet zo heel veel mensen op deze aardbol gedaan. Dit vergde dus ook een speciale team-voorbereiding.

Ik ben met een internationaal team 800 km door de Australische Gibson-woestijn gebeuld, met Peruaanse archeologen door het Amazone-gebied gehakt...⇒ 

meer?? Klik op de "prop"
Klik hier niet!

op zoek naar ongeroofde graftombes van de Chachapoya-indianen, naar Antarctica gezeild met Nederlandse tieners om te onderzoeken wat global warming doet met een kwetsbaar eco-systeem, van dat soort dingen…. 

Wat doe ik nu: Als ik vertel dat ik partner ben van de Beukelaar Groep, dan komt er meteen een glimlach aan de buitenkant, maar ook een van binnen. Ik ben er trots op om met deze groep bezielde, eigen-wijze mensen te werken, om energie uit te wisselen, te Geven en te Krijgen.
Ik vind het prachtig om in mijn vele management-presentaties en –trainingen te verhalen over mijn avonturen, de grootsheid, het gevaar, de passie, de uitdaging, maar ik vind het ook essentieel om de heroïek er af te halen: het is gewoon werk.
Je wilt iets bereiken met je team, je maakt plannen, je bent daar verantwoordelijk voor en je doet er alles aan om die gezamenlijke droom te verwezenlijken. Het is gewoon noeste arbeid. Het gaat dus over werk, over project-management, over succes- en risico-management, je cirkel van invloed.

Ik maak gebruik van prachtige stille en bewegende beelden, alles ter illustratie van de sterke metaforen over doelen, over conflicten, over kilo’s overnemen, basiskamp, over scoren, over ons (on)vermogen, de angst, de kracht…
?